Na mijn laatste berichtgeving over mijn blessure, zou ik jullie op de hoogte houden over de situatie.

Zoals jullie weten was er na de ONK wedstrijd in Oss weer een breuk te zien in mijn schippersbotje. Daarna heb ik samen met mijn doktor besloten om niet meer te rijden, totdat het daadwerkelijk voor 100% genezen is. Ik heb in de weken na de wedstrijd in Oss diverse onderzoeken gehad. Hieruit concludeerde de artsen, dat de oorzaak van de breuk komt door de botafname in het geplaatste bot, die ze tijdens de laatste operatie in oktober erin hebben gezet)

De oorzaak hiervan is dat er geen goede doorbloeding zit in mijn schippersbotje, tevens is het overige botje ook van zeer slechte kwaliteit.

Een tweetal weken geleden ben ik met de scans en foto’s naar Dr. Versterken in het Belgische Antwerpen geweest. Hij is een specialist op het gebied van handen en polsen. Dr. Versterken heeft  aandachtig naar mijn fractuur gekeken en kwam tot de volgende conclusie. Het schippersbotje is dusdanig kapot, waardoor hij denkt dat het zelfs door middel van een operatie niet beter kan worden.

Hij adviseert alleen een operatie, wanneer de pijn in de hand te erg en onverdraagzaam wordt. Dan zou hij enkele stukjes bot kunnen vastzetten en of verwijderen. Echter kan de operatie ook gevolgen met zich mee brengen, met betrekking op het functioneren van mijn hand.

De pijn is op dit moment zeer gering, enkel met langdurig fietsen en zware belasting  verneem ik steken in mijn hand. Tot nu toe, kan ik mijn hand redelijk goed bewegen. Het is niet optimaal, maar ik heb er op dit moment nog weinig hinder van.

Zijn conclusie was:

“Stoppen met zijspancross en proberen je hand zo weinig mogelijk te belasten, zodat de pijn wegblijft en zolang het goed gaat, niet opnieuw te opereren. Wanneer je toch gaat rijden of veel inspanning hebt met je hand, wordt de kans op *Artrose verhoogd. Tevens kan het in de loop der jaren het functioneren volledig beperken.

Ik kan op dit moment mijn hand nog goed bewegen en met de conclusie van de artsen denk ik toch het meeste aan mijn eigen gezondheid. En dan is het heel moeilijk om te zeggen ik stop, maar dan is mijn gezondheid belangrijker dan mijn hobby.

Natuurlijk, ben ik nog niet van plan te zeggen dat ik stop met crossen. Ik ga verder met onderzoeken en ben aan het kijken naar andere mogelijkheden. Helaas ben ik voor dit seizoen en waarschijnlijk voor langere tijd uitgeschakeld en ben ik alleen te vinden langs de baan.

*Artrose is in de geneeskunde de naam van een aandoening aan het kraakbeen in gewrichten. Artrose wordt in de volksmond ook wel gewrichtsslijtage genoemd. Artrose ontstaat doordat er meer gewrichtskraakbeen verloren gaat dan er door het lichaam geproduceerd kan worden. Het kraakbeen verslechtert en soms verdwijnt het helemaal. Bij artrose vermindert ook de vloeistof in het gewricht. Deze vloeistof, synoviale vloeistof geheten, is nodig om het gewricht soepel te laten draaien en om schokken te absorberen. Door slijtage van gewrichtkraakbeen en een vermindering van de schokabsorberende vloeistof in de gewrichten kunnen botten over elkaar schuren, wat veel pijn veroorzaakt. Artrose komt voornamelijk voor in de gewrichten van de handen, knieën, schouders, nek en heupen.

Hallo,

Helaas moet ik mededelen dat ik maandag niet zal deelnemen aan mijn thuiswedstrijd de ONK in Oldebroek op het Circuit De Bargen, waarom zal ik toelichten.

Zoals je op mijn site kon lezen, en wat velen weten. Is dat ik vorig jaar oktober opnieuw ben geopereerd aan het schippersbotje in mijn pols. Hier zat nog een schroefje in van de breuk van 2007. Uiteindelijk heeft mijn bot het schroefje niet geaccepteerd waardoor eind 2008 de pijn te hevig werd om hiermee door te rijden. Ik ben toen geopereerd door Dr. Van Norel. Hij heeft een stukje bot uit mijn heup gehaald en deze in mijn pols geplaatst ( uiteindelijk heeft hij driekwart van het botje moeten vervangen vanwege de slechte doorbloeding en de kwaliteit van het bot ). Daarna ben ik een lange herstelperiode ingegaan van 16 weken gips. Eind februari mocht ik dan weer rijden, en ging het beter dan voorheen. En was de pijn ook weg.

Totdat ik afgelopen weekend in Oss weer last begon te krijgen van mijn pols. Ik heb hier toen geen gerucht aan gegeven omdat ik eerst foto’s wou laten maken voor ik wist wat er aan de hand was. Maandagmiddag kon ik gelukkig gelijk terecht bij Dr. Van Norel. De foto’s werden gemaakt en mijn gevoel werd realiteit. Opnieuw zat er een breuk ( scheur ) tot halverwege mijn botje, maar ook zat er een gat in. Hoe dit kon gebeuren was onverklaarbaar. De foto’s van eind februari zagen er 100% goed uit en 10 weken later ziet het er weer slecht uit. Waarschijnlijk maakt mijn bot geen nieuw bot en wil het ook niet hard worden. Waardoor er met trillingen afname van het bot ontstaat. Eerst wouden wij dan weten of er nog wel doorbloeding in mijn bot zit, want dan is er waarschijnlijk nog wat aan te doen. afgelopen donderdag ( gisteren ) heb ik een botscan gehad in Zwolle waar gelukkig is te zien dat er nog doorbloeding in mijn bot zit. Maar de vraag is wel, “neemt het af of neemt het toe” daarom is mij op dit moment rust voorgeschreven, en ga ik volgende week meer testen doen om te kijken wat er aan de hand is en wat er aan gedaan kan worden. Het kan zijn dat ik snel weer aan de start sta, maar het kan ook over zijn voor dit seizoen. Dat is op dit moment een groot vraagteken.

Het grote risico is als ik op dit moment ga rijden en het gaat fout dit extreme gevolgen kan hebben op mijn herstel, maar ook op de toekomst. Want ik moet mijn hele leven nog met mijn pols doen.

Hopelijk zien jullie mij gauw weer achter het starthek staan.

Groet,

Gert van Werven

Het is weer “maandag,” de dag van spierpijn en blauwe plekken. Het afgelopen weekend zijn wij in een etappe naar het Belgische Genk gegaan. Zaterdag rond een uur of 11 zijn wij vertrokken naar Geldermalsen om hier te gaan trainen, en dan in de avond te vertrekken naar Genk voor het Belgisch Kampioenschap.

In Geldermalsen waren onder andere aanwezig, Van Werven – Verbrugge, Bruil – Steenbergen Buunk, Vels – Otten en Willensen – Sabbe.

Het rijden ging erg goed vandaag en het tempo gaat de goede kant op.

Belgisch Kampioenschap Genk

Zondagsmorgen om half 10 hadden wij de training en tijdtraining in één, dus het was 1 rondje verkennen en dan gelijk het gas erop. Het tijdrijden ligt ons nog niet zo goed en dit resulteerde in een 18^de tijd.

De eerste manche begon met een 18^de positie in de eerste ronde. Naarmate de wedstrijd vorderde werd het tempo opgebouwd en langzaam kropen wij naar voren. Op driekwart van de wedstrijd kwamen wij aan op een 13^de positie met voor ons Van Duinhoven – Kalin, maar toen maakten wij een foutje waardoor Rick met zijn voet onder het zijspan terecht kwam, en enkele meters werd meegesleept. Gelukkig konden wij onze weg terug vervolgen maar er waren al heel wat combinaties aan ons voorbij gegaan en finishten wij op een 18^de positie. We waren zeer tevreden over het rijden maar helaas gooide het foutje wat roet op de uitslag.

De tweede manche was de start een stuk beter en kwamen wij in de eerste ronde door op een 12^de positie, in de eerste 3 ronden werd er een zeer snel tempo gereden waardoor wij een plaatje verloren. Maar gelukkig konden we aanpikken en versnellen. waardoor wij langzaam maar zeker enkele plaatsen konden terugpakken. tot aan de laatste ronde toe hebben we mooie duels uitgevochten met de winst aan onze kant, waardoor wij op een 9^de positie finishten.

Totaal zijn wij deze dag op een 15^de positie geëindigd. Het rijden ging erg goed en dit was een goede opsteker voor het aankomend weekend, want dan reizen wij af naar Frankrijk voor de eerste wedstrijd om het Wereldkampioenschap in het plaatsje Castelnau de Levis

Wij houden u op de hoogte

Groet,

SidecarTeam Van Werven – Sellis.

Zaterdag 7 maart was het eindelijk zo ver. De eerste wedstrijd sinds de operatie van Gert. Zaterdagmorgen werd er vroeg vertrokken en aangekomen in Lochem werd alles klaargezet. De training werd vooral gebruikt om de baan weer goed in het hoofd te krijgen.

Voor de start van de eerste manche moest er worden geloot, helaas pakten de jongens een hoog lootje, wat betekende dat er vanaf de tweede rij gestart moest worden. Nadat er positie was gekozen achter het hek, steeg de hartslag weer als vanouds bij het omdraaien van het 5/15 secondebordje.
Als derde doken Gert en Rick de eerste bocht in. Helaas kreeg de Oldebroekse combinatie na 2 ronden te maken met een klein technisch mankementje; het schakelpootje zit vast onder de voetsteun waardoor schakelen onmogelijk was geworden.
Nadat dit in de pitstraat verholpen was werd de wedstrijd vervolgd op een 10de plaats. In de resterende ronden werden nog veel plekken goed gemaakt en bij het vallen van de vlag noteerden de jongens een vierde plaats.
 
Met een in de eerste manche behaalde 4de plaats hadden Gert en Rick een goede uitgangspositie achter het hek voor de tweede manche.
Bij het ingaan van de eerste bocht moesten ze alleen Daniël Willemsen voor zich dulden. Deze positie werd de gehele manche vastgehouden, deze manche werd ingekort in verband met een uitgelopen tijdschema. Door het invallen van de duisternis werd het te gevaarlijk om op de baan rond te blijven rijden.
 
's Avonds werd het zijspan weer optimaal geprepareerd voor de eerste ONK.
 
In de vrije training werd al flink aangezet, wat resulteerde in een 11de plaats. Voor de tijdtraining werd het deelnemersveld in twee groepen opgedeeld.
Gert en Rick werden ingedeeld in de A-groep. Een op papier sterkere groep.
In deze training werd een 7de tijd behaald. Met deze 7de tijd mocht als 14de worden opgereden naar het starthek. Een absoluut niet ideale uitgangspositie, omdat Lochem bekend staat om de opstoppingen die zich voordoen in de eerste bocht.

Ook deze keer was het raak; een opstopping van zo'n 10 combinaties, waarbij ook Gert en Rick betrokken waren. Als één van de laatste spannen werd er begonnen aan de wedstrijd. In de eerste doorkomst werd een 26 plaats genoteerd, maar Gert en Rick toonden zich echte vechter en ronde na ronde werden plaatsen goed gemaakt. Halverwege de wedstrijd lagen ze op de 17de plaats. Door het wegvallen van twee andere teams werden opnieuw twee plaatsen goed gemaakt. Met nog drie werd een 12de positie genoteerd. Helaas moest er één plaatsje worden teruggeven aan de eveneens van achteruit gekomen Letse combinatie Daiders-Daiders

Terug kijkend op de eerste manche viel de uitslag dan wat tegen maar gezien het rijden gaat het de goede kant op en zit de stijgende lijn er in.
 
Ook bij de start van de tweede manche bleef pech de jongens niet bespaard. De eerste bocht werd nog wel zonder kleerscheuren doorgekomen, maar achterop het circuit deed zich wel een opstopping voor, waar Gert en Rick zich op vastreden. Omdat ze niet de steile opstap op konden komen moesten ze meerdere malen aanzetten, waardoor de koppeling het begaf. Uiterst teleurgesteld verlieten Gert en Rick de baan.